หน้าแรก
จัดลำดับ
หมวดหมู่ยอดนิยม
เติมเงิน
ชั้นหนังสือ
ภาษาไทย
ลงทะเบียน
ตอนที่ 3 หลังการแต่งงาน
สโรชาเดินลงมาจากห้องนอนของสามี ห้องของเขากับเธอใกล้กันแต่ไม่ถึงกับติดกัน เธอชอบความใจดีและอ่อนโยนของเขา อย่างน้อยเขาก็ไม่ฝืนใจให้ทำอะไรที่เธอยังไม่พร้อม หญิงสาวหมายถึงหน้าที่ของภรรยา ธีรภัทรอายุมากกว่าสโรชา 6 ปี เขาดูเป็นผู้ชายสุภาพอ่อนโยน และที่สำคัญเป็นหลานของดาวฉายแม่เลี้ยงของเธอเองด้วย เมื่อคุณพ่อก็เห็นดีเห็นงามขนาดนั้น เธอไม่กล้าขัดใจจึงยอมแต่งงาน เป็นงานแต่งงานที่ดูสมบูรณ์แบบทุกอย่าง แต่เธอกลับเหนื่อยและเครียดจนเป็นลมตั้งแต่ก่อนส่งตัวเจ้าสาว หลังจากแต่งงานแล้ว เธอคงเป็นความทรงจำอันเลวร้ายของเขาเลยทีเดียว ก็มีอย่างที่ไหน คืนแรกของชีวิตคู่ เขาก็ต้องคอยดูแลเช็ดเนื้อตัวแถมชงยาหอมให้กินแก้วิงเวียนเสียอีก งานวันแต่งงานของเธอ คนที่ดูจะมีความสุขที่สุดอาจไม่ใช่เจ้าสาวอย่างเธอ แต่น่าจะเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บที่ใส่ชุดราตรียาวเข้ารูปสีทองอร่าม และต้องยอมรับว่าวันงานแต่งงานนั้นแม่เลี้ยงดูจะเด่นกว่าเจ้าสาวในชุดกระโปรงบานฟู่ฟ่องเหมือนตุ๊กตาเสียอีก แต่อะไรก็ไม่สำคัญเท่าสายตาของเจ้าบ่าวที่ทอดมองอย่างอ่อนโยน หลังานแต่งงาน ธีรภัทรก็ย้ายเข้ามาอยู่กับสโรชาที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของพ่อ พ่อดูจะมีความสุขมากที่ลูกเขยมาอยู่บ้านเดียวกันและยังมีลูกสาวอยู่ด้วย ราวกับครอบครองสุขสันต์ก็ไม่ปาน “แกนี่มันเอาแต่ใจตัวเองจริงๆ แต่งงานกันเป็นผัวเมียกันแล้วจะแยกห้องนอนไปทำอะไรหึ!” พ่อดุแกมตำหนิลูกสาวคนเดียวที่เอาแต่นั่งไหล่ลู่อยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น “อย่าไปดุน้องบัวเลยค่ะคุณ ผู้หญิงเราก็อย่างนี้แหละ ยังเขินๆ อายๆ อยู่ อยู่ไปสักพักก็ชิน คราวนี้ถ้าน้องบัวตัวติดหนึบกับตาธีร์แล้วล่ะก็ คุณจะมาบ่นโอดครวญที่หลังไม่ได้นะคะ” ดาวฉายหัวเราะคิกคักทำเอาสามีรุ่นพ่อหัวเราะตามไปด้วย หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ธีรภัทรเป็นคนเสนอเองว่าจะนอนอีกห้องจนกว่าเธอจะคุ้นเคยกับเขา แต่พ่อไม่ได้ดุหรือบ่นอะไรธีรภัทรสักนิดเดียว เป็นเธอต่างหากที่ทำอะไรก็ไม่ถูกใจผู้เป็นพ่อสักอย่าง ผิดกับธีรภัทรที่พ่อออกจะเอ็นดูราวกับเป็นลูกชายแท้ๆของตัวเอง เธอยังอยู่บ้านพ่อเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือลูกเขยคนโปรดของพ่อ “เห็นไหม ตาธีร์เขาเป็นคนดีขนาดไหน ยอมแต่งเข้าบ้านผู้หญิงแบบนี้” “ค่ะพ่อ” สโรชาได้แต่ใช้ชีวิตให้เป็นปกติพ่อไม่เคยให้เธอเข้าไปยุ่งงานในบริษัทแม้ว่าเธออยากช่วยมากแค่ไหนก็ตาม พ่อก็มักจะพูดเสมอว่ามันไม่เหมาะกับเธอ หญิงสาวจึงมักอยู่กับงานตนเองที่รัก คือแปลหนังสือและเธอชอบวาดรูปสนใจด้านจิตกรรมเป็นพิเศษ เวลาที่ได้อยู่หน้าเฟรมภาพ เหมือนโลกทั้งโลกเป็นของเธอ ธีรภัทรเองก็ไม่ได้เข้ามาแตะต้องการใช้ชีวิตของเธอ เขาไปทำงานทุกวันและกลับมาตอนเย็นหรือค่ำ บางคืนเธอก็หลับไปก่อนที่เขาจะเข้าบ้านเสียอีก เอาเถอะ ถือว่าชีวิตแต่งงานของเธอยังดีกว่าใครอีกหลายๆคนที่เธอเคยรับรู้มา ขณะเดินผ่านห้องหนังสือซึ่งกลายเป็นห้องทำงานของเธอไปแล้ว หญิงสาวได้กลิ่นหอมของดอกไม้มาจากห้องนั้น ใช่ มันมาจากห้องหนังสือจริงๆ เพราะเพียงแค่เธอเดินผ่านบานประตูที่เปิดค้างไว้นั้น ปลายจมูกของเธอก็สัมผัสได้ว่ามีกลิ่นหอมนั้นโชยออกมา เธอทำจมูดฟุดฟิดแล้วเดินไปตามกลิ่นที่สัมผัสได้ ร่างเพรียวบางต้องมาหยุดที่โต๊ะทำงานของตัวเอง สายตาของเธอจ้องมองไปที่กระดาษเก่าบนโต๊ะแล้วหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นสูดดม มันมาจากโฉนดที่ดินอีกแล้ว “น้องบัว” “คะ” สโรชาสะดุ้งแล้วหันไปตามเสียงเรียก สามีหนุ่มของเธอยืนอยู่ที่ประตูมองเธออย่างแปลกใจแต่ก็ยิ้มให้ “พี่นึกว่าบัวจะรอที่ห้องทานอาหารแล้วเสียอีก” “บัว...บัวกำลังจะไปค่ะ” หญิงสาวเห็นรอยยิ้มของเขาแล้วก็ลองทำใจกล้าเอ่ยปากถาม “พี่ธีร์มาตรงนี้เดี๋ยวซิคะ” “มีอะไรครับ” ธีรภัทรเดินเข้ามาใกล้ เมื่อยืนเกือบจะชิดกันทำให้เห็นได้ชัดว่าภรรยาตัวน้อยของเขาตัวเล็กแต่หน้าอกหน้าใจเกินตัวชะมัด “พี่ธีร์ได้กลิ่นอะไรไหมคะ” เธอยื่นโฉนดที่ดินให้เขา ชายหนุ่มมีท่าทีประหลาดใจแต่ก็ก้มลงสูดดมกลิ่นกระดาษในมือของเธอ “ก็กลิ่นกระดาษเก่านี่ครับ หรือน้องบัวเป็นภูมิแพ้ แพ้ฝุ่นอะไรหรือเปล่า” “เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร” หญิงสาวส่ายหน้าไปมาแล้ววางโฉนดที่ดินไว้อย่างเดิม “จมูกบัวมีปัญหาแน่ๆเลย” “กลิ่นเดียวที่พี่ได้กลิ่นตอนนี้ก็มีแต่กลิ่นหอมของน้องบัวเท่านั้นละครับ” เขามองด้วยแววตากรุ่มกริ้ม หญิงสาวมีทีท่าทีอึดอัดทำให้เขาแสร้งหัวเราะออกมา “ไปทานเช้ากัน พี่ต้องไปประชุมตอนสิบเอ็ดโมงอีก” “ค่ะ”
ชายหนุ่มโอบไหล่ภรรยาส
าวให้เดินออกจากห้องไปพร้อมกัน
บอกตัวเองให้อดทนแต่ก็ไม่รู้จะทนได้นานแค่ไหน เนื้อกายก็นุ่มนิ่ม ผิวกายก็หอมกรุ่น ยิ่งท่าทางไร้เดียงสาด้วย ยิ่งเย้ายวนจนเขาอยากจะจับเธอกินเป็นอาหารทั้งเช้ากลางวันเย็นและก่อนนอน
.
ชายวัยเจ็ดสิบนั่งอ่านเอกสารในห้องนั่งเล่นของคฤหสาน์ แม้จะวัยเจ็ดสิบแล้วแต่หุ่นยังแน่นเพราะออกกำลังกายดูแลต
ัวเองดีมาตลอด
ภรรยาสาวคนสวยเดินเข้ามาหาด้วยชุดนอนบางเบาในมือประคองถาดเครื่องดื่มเข้ามาบริการอย่างเอาอกเอาใจ
“ให้เด็กยกมาก็ได้” คุณมนตรีพูดขึ้นทั้งยังที่ไม่เงยหน้าขึ้นมา ดาวฉายหัวเราะคิกคัก นั่งลงข้างๆ รินน้ำชาสมุนไพรให้สามีที่อายุมากกว่าสามสิบกว่าปี “ไม่ได้หรอกคะ หน้าที่ของดาวดูแลป๋าคนเดียว ดาวไม่ให้ใครมารับใช้ป๋าหรอกค่ะ” คุณมนตรีเลิกคิ้วแล้วก็มองมือเรียวที่ยื่นมาวางบนหน้าท้อง มือนุ่มกับสัมผัสแผ่วๆก็ปลุกเจ้าตัวน้อยใต้กางเกงให้ตื่นได้ไม่ยากนัก “หนูดาวอยากได้อะไรอีกล่ะ” มือที่จับเอกสารอยู่วางลงพร้อมกับเอนหลังไปพิงพนักโซฟาด้วยท่าท่าทางผ่อนคลาย ปล่อยให้มือนุ่มขยับเข็มขัดแล้วรูดซิปกางเกงออกก่อนที่มือนั้นจะสอดเข้าไปลูบไล้แก่นกาย “โธ่ เมียแค่อยากเอาใจผัวไม่ได้หรือคะ” “แล้วหนูดาวไม่อายหรือไง มีผัวแก่อย่างนี้” ปากพูดไปอย่างนั้นแต่เอนกายหลับตา ปากก็ครางซี๊ดด้วยความเสียวซ่านที่เมียสาวช่างเอาอกเอาใจ “แก่แต่ยังฟิต ดีกว่าหนุ่มๆ ที่นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำก็จบเกมซะแล้ว” ดาวฉายเลื่อนตัวลงคุกเข่านั่งกับพื้น แยกสองขาของเขาออกงัดเอาสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้กางกางชั้นในออกมาแล้วก้มหน้าแลบลิ้นเลียแท่งเนื้อราวกับเด็กน้อยดูดเลียไอติม มือใหญ่จับศีรษะของหญิงสาวขยุ้มผมของเธอ “แรงอีก ป๋าชอบ” ดาวฉายรู้จักกับมนตรีเมื่อห้าปีก่อน เธอเป็นลูกสาวคนเล็กในครอบครัวชนชั้นแรงงานที่พ่อแม่ลูกทั้งหมดเก้าคน ไม่น่าแปลกใจนักหรอกที่เธออายุหากจากหลานชายคนโตไม่เท่าไหร่ เพราะพี่ชายคนโตที่น้องๆย่ำเกรงมีเมียตั้งแต่วัยรุ่น พี่โตมรทำตัวเหมือนพ่อมากกว่าพ่อแม่เสียอีก คนที่ค่อยดุด่าว่ากล่าวน้องๆ ได้ก็มีแต่พี่โตมรเท่านั้น อาจเพราะเป็นพี่คนโตที่ต้องเสียสละตัวเอง ทำงานหนักส่งเสียให้น้องๆ ได้เล่าเรียน มีชีวิตที่ดีและคอยดูแลกันและกัน บางคนเรียนจบทำงานเป็นครู บางคนรับราชการ บางคนค้าขาย มีแต่เธอนั้นแหละที่เรียนไม่จบระดับปริญญา ซ้ำยังเป็น
‘
ตัวมีปัญหา
’
ของบ้านเป็นติ่งเนื้อที่พี่ชายรังเกียจแต่ตัดทิ้งไม่ได้ ดาวฉายรู้ว่าตัวเองรักสนุก ชอบแต่งตัวและเธอไม่ชอบทำงานหนักเหมือนบรรดาพี่ๆ ของเธอ หญิงสาวเคยมีแฟนหนีออกจากบ้านมาอยู่กับแฟน ทำงานในผับบาร์ เป็นพริ้ตตี้สลับกับโคโยตี้ตามแต่วาระน้ำเงินในกระเป๋า สุดท้ายเธอก็รู้ว่า
‘
คนรัก
’
ไม่ใช่คำตอบของชีวิต
‘
เงิน
’
ต่างหากที่จะบันดาลทุกสิ่งให้ แล้วจะแปลกอะไรหากเธอจะได้เงินจากความสุขในแบบฉบับของเธอ
บทก่อนหน้า
บทต่อไป
ตั้งค่า
ประวัติการอ่าน
ขนาดตัวอักษร
-18
ปลดล็อกบทถัดไปโดยอัตโนมัติ
สารบัญ
ตอนที่ 1 สโรชา
ตอนที่ 2 ธีรภัทร
ตอนที่ 3 หลังการแต่งงาน
ตอนที่ 4 แก่คราวพ่อ
ตอนที่ 5 ข้อตกลง
ตอนที่ 6 เสียงครางเบาๆ
ตอนที่ 7 เปลี่ยนเสื้อผ้า
ตอนที่ 8 เขิน
ตอนที่ 9 อาจเป็นความเห็นแก่ตัว
ตอนที่ 10 เด็กที่ไหน
ตอนที่ 11 ร่างกายขาวผ่องเปลือยเปล่าอยู่เบื้องหน้า
app
ตอนที่ 12 บัวของพี่
app
ตอนที่ 13 คุณหนูของอีเรือง
app
ตอนที่ 14 สะอึกสะอื้น
app
ตอนที่ 15 ใจอ่อนยวบ
app
ตอนที่ 16 อย่าทำแบบนี้
app
ตอนที่ 17 ไม่ใช่พี่ชาย แต่เป็นสามี
app
ตอนที่ 18 สารภาพ
app
ตอนที่ 19 ขี้เซาจริง
app
ตอนที่ 20 ผู้ล่า
app
ตอนที่ 21 หวนคืน
app
ตอนที่ 22 กลั้นเสียงร้อง
app
ตอนที่ 23 เป็นลม
app
ตอนที่ 24 ยิ้มอะไรคะ
app
ตอนที่ 25 ไม่สบาย
app
ตอนที่ 26 แปลกใจ
app
ตอนที่ 27 งัวเงีย
app
ตอนที่ 28 มีเรื่องอยากปรึกษา
app
ตอนที่ 29 บ้านสวน
app
ตอนที่ 30 หน้าแดง
app
ตอนที่ 31 เราไม่เคยเดตกัน
app
ตอนที่ 32 ความลับ
app
ตอนที่ 33 เรื่องในอดีต
app
ตอนที่ 34 เป็นแบบนี้ได้ยังไง
app
ตอนที่ 35 ได้โปรด
app
ตอนที่ 36 ฟื้นแล้ว
app
ตอนที่ 37 จบ
app
เพิ่มในชั้นวางหนังสือ
ดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่น
บทก่อนหน้า
บทต่อไป
ผู้ใช้พึงรู้
ข้อตกลงของผู้ใช้
นโยบายความเป็นส่วนตัว
ทรัพยากร
ดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่น
ไปเริ่มเขียน
ติดตามพวกเรา
Facebook
Instagram
Twitter
ติดต่อเรา
service@joyread.com
business@joyread.com
editor@hopwriter.com
DMCA
FINLINKER TECHNOLOGY LIMITED
69 ABERDEEN AVENUE CAMBRIDGE ENGLAND CB2 8DL
ลิขสิทธิ์ © Joyread สงวนลิขสิทธิ์